Inwestycje o kluczowym znaczeniu dla obronności i gospodarki stały się zarzewiem kolejnego ostro sporu między rządem a Pałacem Prezydenckim. Choć premier apeluje o ponadpodziałowe poparcie dla nowych przepisów, druga strona odpowiada twardymi oskarżeniami o opóźnienia i przejmowanie cudzych inicjatyw.
Oskarżenia o zwłokę i kopiowanie projektów
Na zapowiedzi rządu błyskawicznie zareagował Paweł Szefernaker, stojący na czele Gabinetu Prezydenta RP. W opublikowanym w sieci wpisie zarzucił koalicji rządzącej hipokryzję oraz powielanie rozwiązań, które głowa państwa proponowała już znacznie wcześniej.
Zdaniem przedstawiciela prezydenta, rządowe propozycje to w rzeczywistości powielenie inicjatywy „Tak! Dla Polskich Portów”, zaprezentowanej przez Karola Nawrockiego 17 października 2025 roku. Projekt ten miał przez wiele miesięcy spoczywać w sejmowej „zamrażarce”.
— Prawie rok spóźnienia. W Sejmie blokują, na rządzie kopiują — skomentował Paweł Szefernaker.
Apel Donalda Tuska do prezydenta
Bezpośrednim powodem reakcji prezydenckiego ministra były słowa, które Donald Tusk skierował do głowy państwa tuż przed posiedzeniem Rady Ministrów. Premier ogłosił wówczas prace nad regulacjami mającymi diametralnie przyspieszyć strategiczne przedsięwzięcia infrastrukturalne.
Szef rządu zaapelował publicznie o brak sprzeciwu wobec przygotowywanych rozwiązań, podkreślając ich wagę dla bezpieczeństwa państwa.
— Mam jedną prośbę. Na miłość Boga, panie prezydencie, niech panu nie przyjdzie do głowy zawetować tej ustawy, dzięki której chcemy przyspieszyć te inwestycje — mówił premier przed kamerami.
Infrastruktura morska w centrum politycznego sporu
Istotą sporu pozostają konkretne przedsięwzięcia portowe oraz dojazdowe, kluczowe dla polskiej gospodarki. Wśród strategicznych zamierzeń wymienia się m.in.:
- budowę Portu Zewnętrznego w Gdyni,
- rozbudowę infrastruktury portowej w Świnoujściu,
- nowe połączenia drogowe prowadzące bezpośrednio do portów w Trójmieście.
Brak porozumienia w sprawie autorstwa i tempa prac nad tymi projektami pokazuje, jak trudna pozostaje współpraca na linii rząd – prezydent w kwestiach kluczowych dla obronności państwa.
