Koniec pewnej epoki w gdańskim ogrodzie
Gdański Ogród Zoologiczny pożegnał jedną ze swoich najbardziej ikonicznych mieszkanek. Katka, 56-letnia słonica afrykańska, odeszła, pozostawiając po sobie ogromny smutek wśród pracowników i odwiedzających. Przez blisko dwie dekady to właśnie ona była centralnym punktem wizyt tysięcy osób odwiedzających oliwską placówkę.
Poliglotka o wielkim sercu
To, co wyróżniało Katkę na tle innych zwierząt, to nie tylko jej wiek, ale i niezwykła inteligencja. Dzięki temu, że przed przyjazdem na Pomorze przebywała w placówkach na terenie Francji oraz Czech, słonica potrafiła reagować na polecenia wydawane w trzech różnych językach. Opiekunowie wspominają ją jako zwierzę wyjątkowo łagodne i pojętne.
„Katka była dla nas kimś więcej niż tylko podopieczną – stała się częścią naszej ogrodowej rodziny” – wspominają pracownicy zoo.
Rekordowy wiek i europejska sława
Katka cieszyła się statusem najstarszej słonicy afrykańskiej żyjącej w europejskich ogrodach zoologicznych. Jej historia w Gdańsku rozpoczęła się w 2006 roku. Od tego czasu stała się żywym symbolem zoo w Oliwie, które rocznie przyciąga setki tysięcy turystów. Tylko w zeszłym roku przez bramy ogrodu przeszło ponad pół miliona gości, dla których wybieg słoni był często obowiązkowym punktem spaceru.
Walka z upływającym czasem
Ostatni etap życia rekordzistki był trudny ze względu na liczne dolegliwości typowe dla podeszłego wieku. Problemy z układem oddechowym oraz krążeniem, a także postępujące trudności z poruszaniem się, wymagały od personelu stałej uwagi i modyfikacji otoczenia.
- W 2019 roku głośno było o interwencji straży pożarnej, która pomagała podnieść ważącą cztery tony słonicę.
- Na wybiegu zainstalowano specjalne punkty podparcia ułatwiające zwierzęciu odpoczynek.
- Opieka medyczna została dostosowana do potrzeb sędziwej rezydentki.
Mimo ogromnego wysiłku lekarzy i opiekunów, organizm 56-letniej słonicy nie zdołał już dłużej walczyć z chorobami starczymi. Jej odejście to wielka strata dla polskiej przyrody i placówki, która od 1954 roku dba o zachowanie różnorodności gatunkowej na Pomorzu.
