Wojna na wyniszczenie bezlitośnie obnaża surowe dno zachodnich magazynów uzbrojenia. Kolejny kluczowy gracz w strukturach NATO musiał głośno powiedzieć to, o czym za zamkniętymi drzwiami szeptano od dawna: bezpośrednie rezerwy sprzętowe po prostu się wyczerpały. Holandia oficjalnie ogłasza osiągnięcie ściany w kwestii natychmiastowych donacji militarnych dla Kijowa. W kuluarach szczytu Sojuszu ten komunikat wywołał potężne tąpnięcie, choć Amsterdam natychmiast spróbował przypudrować wizerunkowe pęknięcie obietnicą potężnego strumienia gotówki.
Koniec darmowych pakietów z bronią. Minister stawia sprawę na ostrzu noża
Sygnał do odwrotu od dotychczasowej polityki „czyszczenia magazynów” dała nowa minister obrony Holandii, Dilan Yeşilgöz-Zegerius. Podczas otwarcia kluczowych obrad NATO postawiła sprawę niezwykle brutalnie i bez owijania w bawełnę. Kraj, który do tej pory był jednym z najgłośniejszych adwokatów bezwarunkowego dozbrajania Kijowa, obecnie nie ma już fizycznie czego ładować na transporty ciężarówek. Co najbardziej niepokojące dla ukraińskich generałów, blokada dotyczy również krytycznych pocisków do systemów obrony powietrznej, bez których ukraińskie miasta stają się bezbronne wobec zmasowanych ataków rakietowych.
Miliardy na stole zamiast czołgów: Nowa, czekowa doktryna Amsterdamu
Holendrzy nie chcą jednak wyjść na tych, którzy dezerterują z koalicji wsparcia. Skoro w hangarach hula wiatr, administracja Yeşilgöz-Zegerius postanowiła uruchomić najsilniejszą broń, jaka jej pozostała – państwowy portfel. Zamiast gotowych czołgów czy rakiet, na front ma popłynąć gigantyczny strumień euro przeznaczony na zakupy bezpośrednio od producentów. Jak wygląda ten finansowy bilans?
- Rachunek dotychczasowy: Wartość bezpośrednich dostaw militarnych, które z Holandii trafiły już na ukraiński front, zamknęła się w astronomicznej kwocie około 9,1 miliarda euro.
- Nowy fundusz celowy: Amsterdam rezerwuje w budżecie kolejne 11,6 miliarda euro. Pieniądze te mają sfinansować długofalowe zamówienia zbrojeniowe i kontrakty przemysłowe.
- Dronowy zastrzyk: Ostatnia, głośna deklaracja to 500 milionów euro wyłożone na bezzałogowce i tarcze antyrakietowe, z czego część kosztów zostanie zręcznie zrefundowana w ramach wspólnego programu unijnego.
Zróbcie to, czego my już nie możemy. Dyplomatyczna spychologia wewnątrz NATO
Ogłoszenie niemocy sprzętowej przez tak zamożne państwo jak Holandia stawia w skrajnie niezręcznej sytuacji pozostałych członków Sojuszu. Żeby odwrócić uwagę od własnych pustych półek, holenderskie władze zapowiadają bezkompromisową ofensywę dyplomatyczną. Zamierzają teraz publicznie i zakulisowo dociskać oraz motywować tych sojuszników, którzy wciąż chomikują sprzęt w swoich bazach.
To klasyczna, geopolityczna ucieczka do przodu. Holandia mówi: „zrobiliśmy więcej, niż pozwalały nam procedury bezpieczeństwa własnego kraju, teraz wasz ruch”. Problem w tym, że europejski przemysł zbrojeniowy wciąż tkwi w głębokim letargu.
Wojenny kalkulator nie kłamie. Choć miliardowe zapowiedzi Holandii pięknie wyglądają w prasowych nagłówkach, Ukraińcy na linii frontu nie potrzebują gwarancji bankowych, tylko twardego żelaza, amunicji i rakiet, które uderzą w pozycje wroga tu i teraz. Zmiana strategii Amsterdamu to jasny komunikat dla Kijowa, że faza bezkrytycznego rozdawnictwa z zapasów narodowych mocarstw bezpowrotnie minęła, a wojna wkracza w fazę wycieńczających przetargów komercyjnych, gdzie czas dostawy liczy się w latach, a nie w dniach.
