Dyskusja o kondycji Unii Europejskiej często powraca do jej historycznych początków. Janusz Korwin-Mikke, analizując obecną sytuację polityczną, zwraca uwagę na drastyczne odejście od koncepcji, które przyświecały twórcom zjednoczonej Europy. Jego zdaniem, dzisiejsze struktury w niczym nie przypominają pierwotnego zamysłu stabilizacji kontynentu.
Podział kompetencji: Wojsko a gospodarka
Jednym z najistotniejszych punktów w analizie polityka jest rozdzielenie kompetencji militarnych od gospodarczych, które było fundamentem powojennego ładu. W początkowym okresie integracji istniał wyraźny podział:
- Unia Zachodnioeuropejska dysponowała własnym zapleczem zbrojnym i kompetencjami obronnymi.
- Europejska Wspólnota Węgla i Stali skupiała się wyłącznie na twardej wymianie handlowej i surowcach.
- Obie organizacje funkcjonowały jako zupełnie niezależne od siebie byty prawne.
Korwin-Mikke zauważa, że dzisiejsza UE próbuje łączyć te sfery, co stoi w sprzeczności z modelem, który pierwotnie zaimplementowało sześć państw założycielskich.
Pragmatyzm zamiast ideologii
U podstaw porozumienia leżał przede wszystkim pragmatyzm Konrada Adenauera oraz generała Charles’a de Gaulle’a. Głównym celem było wygaszenie historycznych animozji między Francją a Niemcami poprzez ścisłą współpracę w sektorach kluczowych dla zbrojeń. Miało to uniemożliwić potajemne przygotowania do kolejnego konfliktu zbrojnego.
Zaczęło się od tego, że panowie Konrad Adenauer i generał Charles de Gaulle postanowili zakończyć francusko-niemieckie waśnie, które doprowadziły do wojny światowej
Wspólny rynek węgla i stali nie był projektem ideologicznym, lecz precyzyjnie określonym kontraktem biznesowym. To właśnie ten brak politycznego narzutu miał zagwarantować Europie dekady spokoju i stabilnego wzrostu gospodarczego.
Kryzys tożsamościowy współczesnej Europy
Dzisiejsza rzeczywistość unijna, zdaniem lidera prawicy, została zdominowana przez środowiska lewicowe. To właśnie ten kierunek zmian ma być główną przyczyną odejścia od wolnorynkowych ideałów, które legły u podstaw wspólnoty.
Polityk nie ukrywa swojego głębokiego sceptycyzmu wobec dalszego trwania organizacji w obecnym kształcie. Według niego, odejście od czystego handlu na rzecz politycznych i ideologicznych nacisków prowadzi strukturę w stronę nieuchronnego upadku. Historia integracji staje się więc w tym ujęciu przestrogą przed porzuceniem pierwotnych, sprawdzonych założeń.
