Stary Kontynent stoi w obliczu poważnego zagrożenia, a jego zdolności obronne są zaskakująco kruche. Takie wnioski płyną z niedawnej wypowiedzi Dmytra Kułeby, byłego ministra spraw zagranicznych Ukrainy. W wywiadzie dla norweskiego dziennika „VG” Kułeba otwarcie stwierdził, że w przypadku ewentualnego ataku, Europa mogłaby bronić się przed rakietami wroga zaledwie przez około siedem dni, po czym jej magazyny amunicji przeciwlotniczej świeciłyby pustkami.
Alarmujące wnioski z frontu
Ocena ukraińskiego polityka jest niezwykle surowa. Według niego, europejskie systemy obrony powietrznej znajdują się w fatalnym stanie, a zapasy kluczowych pocisków są na wyczerpaniu. To ostrzeżenie powinno być potraktowane z najwyższą powagą, zwłaszcza w kontekście trwającej wojny na Wschodzie.
Cała Europa znajduje się w takim samym kryzysie obrony powietrznej. Gdybyście zostali zaatakowani jutro, szybko zużylibyście dostępne rakiety przeciwlotnicze. Europejskim krajom skończyłyby się po tygodniu.
Te słowa rzucają nowe światło na rzeczywistą gotowość państw europejskich do obrony własnego terytorium i ludności przed zmasowanymi atakami z powietrza.
Dramat Ukrainy: Brak amunicji w obliczu wojny
Sytuacja, o której mówi Kułeba, nie jest jedynie hipotetyczną wizją. Ukraina, która od ponad dwóch lat odpiera rosyjską agresję, doświadcza tych problemów na co dzień. Kijów odczuwa drastyczny niedobór rakiet do zaawansowanych systemów obrony powietrznej Patriot. Taki stan rzeczy bezpośrednio zagraża bezpieczeństwu miast, infrastruktury krytycznej oraz życia cywilów, pozostawiając ich bez skutecznej osłony przed atakami rakietowymi i dronami.
Europejska zbrojeniówka pod lupą: Biurokracja kontra efektywność
Były minister spraw zagranicznych nie szczędził krytyki pod adresem europejskiego sektora zbrojeniowego. Jego zdaniem, mimo prób wyciągania wniosków z doświadczeń wojennych, Zachód ignoruje fundamentalne kwestie organizacji produkcji zbrojeniowej w warunkach realnego zagrożenia. Główne problemy to:
- Nadmierna biurokracja: Skomplikowane procedury znacząco spowalniają procesy decyzyjne i produkcyjne.
- Brak elastyczności: Duże koncerny zbrojeniowe nie są przygotowane na szybkie dostosowanie się do dynamicznie zmieniających się potrzeb pola walki.
- Długotrwałe przetargi: Procesy zamawiania sprzętu i amunicji często trwają miesiącami, a nawet latami, co jest niedopuszczalne w obliczu wojny.
Ukraiński model innowacji: Lekcja dla Zachodu
Kułeba wskazał Ukrainę jako przykład państwa, które pod presją wojny zdołało przekształcić swój przemysł obronny. Ukraiński sektor zbrojeniowy odszedł od polegania wyłącznie na wielkich, państwowych przedsiębiorstwach. Zamiast tego, rozwinął się w sieć tysięcy małych i średnich firm, które ściśle ze sobą współpracują.
Ten zwinny ekosystem pozwala na błyskawiczne wdrażanie innowacji, szybkie reagowanie na potrzeby frontu i optymalizację procesów. Jest to model, który zdaniem Kułeby, Europa powinna uważnie przestudiować.
Ukraina wypracowała sobie sposoby współpracy pozwalające na szybkie innowacje i krótkie ścieżki decyzyjne. Europa może się tego od nas nauczyć.
Były dyplomata podkreślił, że ukraiński przemysł obronny stał się jednym z najbardziej efektywnych na kontynencie, oferując unikalne lekcje w zakresie adaptacji i innowacji w czasach kryzysu.
